EI- czyli wywiad SB w Oświęcimiu

Nie oczekiwałem takich wiadomości, że wywiad SB działał w Oświęcimiu i umacniał przyjaźń polsko-izraelską. Nie mogę podać danych bohaterki tekstu, nawet bardzo charakterystycznego imienia, bo nie jest ona osobą publiczną. Z wykształcenia prawnik, mimo to najpierw pracowała w Liceum jako nauczyciel, a dopiero potem pracowała w Muzeum. Myślę, że w obu miejscach marnowała swoje wykształcenie. Mimo przekazania mojej prośby o kontakt przez przemiłych pracowników Muzeum, nie dowiedziałem się niczego o życiowych wyborach EI.

– Postanowienie o zniszczeniu akt sprawy czynnej Dep. I MSW, Warszawa 6.10.1989 r.

Ja, kpt. Mirosław Dębiec, insp. Wydz. IX D. I MSW rozpatrzywszy materiały KO kr. „DIANAX” nr rej. 14522 dot. I/…/, nar. i obyw. polskie, zatr. Państwowe Muzeum w Oświęcimiu, zam.  /…/

stwierdziłem, że figurantka została pozyskana do współpracy z naszą Służbą w 1981 r. Celem pozyskania było zabezpieczenie dopływu informacji o figurancie SMW kr. „VOTER”, z którym łączyły ją więzy przyjaźni. W czasie trwania współpracy „D” przekazała szereg materiałów niewątpliwie pogłębiających rozpoznanie „V”, ale wykluczających jakiekolwiek możliwości prowadzenia działań ofensywnych wobec „V”. „D” przekazała ponadto informacje o charakterze politycznym, ale miały one oficjalną wymowę. Z dalszego prowadzenia sprawy zrezygnowano w 1985 r. po wyczerpaniu się możliwości KO. W sprawie brak istotnych materiałów operacyjnych i informacyjnych.

Wnoszę o zniszczenie w całości akt sprawy czynnej Nr 14522

kryptonim „DIANAX”

                                                                                                                2 tomy

            Zgadzam się z wnioskiem

            NACZELNIK WYDZIAŁU IX                                               [parafa]

                        [parafa]

Reklamy

Wiesław Migut- dzielnica Wawer

Nadal nie znam powodów ukrywania wielu teczek „WSI” w Zbiorze zastrzeżonym, Sędzia Kieres ma przecież większe kłopoty niż tłumaczenie się z ulegania służbom w czasie pełnienia funkcji Prezesa IPN np. czy pociągiem z Warszawy do Wrocławia zdąży na trzeci etat.

Publikowałem dokumenty z teczek wiceministra ON, dyplomaty i profesora SGPiS, dzisiaj o wiele skromniej- biznesman i radny Wawra. Przy czym uwaga: radnym był w latach 2002-2006, a Oświadczenie wypełnił w 2010 r. w związku z kolejnymi wyborami. Do dzisiaj (styczeń br.) Oświadczenia nie zweryfikowano- przez 8 lat! Po prostu lustracja w samorządach jest fikcją.

Migut założył sobie konto na FB, w sprawie, czy jest kłamcą lustracyjnym i kto mu podpowiadał złożenie takiego Oświadczenia wbrew istnieniu teczki, możemy się na razie domyślać. Prokurator IPN zajmie się tą sprawą za 20 (?) lat.

Z kronikarskiego obowiązku należy także wspomnieć o zatrzymaniu Miguta podczas zajść w Nowej Hucie 31.08.1982 r. Z powodu jego przynależności partyjnej (PZPR) nie uważam go za opozycjonistę.

Dokumentów w teczce jest o wiele więcej, jednak różnią się od cytowanych specyfikacją urządzeń, tytułami czasopism komputerowych i kwotami.

– k. 11 Notatka służbowa z 6.12.1984 r. dot. spotkania z ob. Wiesławem Migutem, Poufne, Egz. poj.

            Dnia 6.12.1984 r. spotkałem się w kawiarni „Europejska” z ob. W. Migut. Dnia 5.12.84 poznałem go w WKU Kraków-Krowodrza, gdzie został wezwany po odbiór zezwolenia na wyjazd służbowy za granicę do RFN. W. Migut s. Tadeusza ur. /…/ jest studentem ostatniego V roku AGH /Wydział Organizacji i Zarządzania Przemysłu/, członek PZPR od 1980 r. zna w stopniu dobrym j. angielski.

        Z rozmowy z W. Migutem dowiedziałem się, że wyjeżdżał kilkakrotnie za granicę do Szwajcarii, RFN, W. Brytanii z ramienia AIESEC /Międzynarodowej Organizacji Studenckiej o profilu ekonomicznym/. Na przełomie grudnia i stycznia ma wyjechać do RFN po materiały potrzebne jemu do obrony pracy magisterskiej. Umówiliśmy się, że po powrocie zadzwoni do mnie tj. pod koniec stycznia 1985 r.

            Uważam, że warto zainteresować się osobą ob. W. Miguta, zebrać dodatkowe dane umożliwiające określenie przydatności W. M. do naszej pracy.

                                                                                  [por. inż. Waldemar PABIS] /…/

– k. 16 Zadanie specjalne dla ob. Wiesława Miguta, Tajne, Egz. poj.

            W związku z Pana wyjazdem prywatnym do RFN w celu uzyskania niezbędnych materiałów do pracy magisterskiej na okres około dwóch tygodni prosimy o wykonanie następujących zadań wywiadowczych:

1 Uzyskanie prospektów, periodyków, wydawnictw, katalogów, sprzętu mini- i mikrokomputerowego /Personal Computer/ firm DEC, NEC, IBM, INTEL.

2 Wydawnictw, periodyków dot. prac rozwojowych w dziedzinie informatyki.

3 Uzyskanie katalogów, prospektów, opisów urządzeń do montażu obrazu i dźwięku, do uzyskiwania efektów specjalnych.

            Wymienione zadania należy realizować zgodnie z otrzymanymi wytycznymi w sprawie sposobu i zakresu ich wykonania. W trakcie realizacji zadań należy zachować szczególną ostrożność. Zabrania się w czasie pobytu za granicą sporządzania notatek, zdjęć lub innych form dokumentowania uzyskanej informacji. Pisemne sprawozdanie z podróży i realizacji zadań opracuje Pan zgodnie z otrzymanymi wytycznymi.

            Podczas pobytu poza granicami PRL należy postępować zgodnie z oficjalnym celem wyjazdu. Pana postępowanie i zachowanie nie powinno wzbudzać zainteresowania osób postronnych, policji, służb specjalnych. W przypadku zatrzymania przez policję lub próby nawiązania kontaktu przez obce służby specjalne należy żądać widzenia się z przedstawicielem Konsulatu PRL i tylko w jego obecności udzielać odpowiednich wyjaśnień. Wyjaśnienia te mogą dotyczyć wyłącznie spraw związanych z oficjalnym Pana pobytem. W żadnym przypadku nie wolno ujawnić faktu współpracy z wywiadem i wykonywania zadań wywiadowczych.

            Po powrocie do Polski należy możliwie szybko nawiązać kontakt. Zdobyte materiały, informacje oraz sprawozdanie opracuje Pan w terminie i miejscu wyznaczonym przez przedstawiciela Centrali.

                                                                       Z powyższą treścią „Zadania

                                                                       Specjalnego zapoznałem się i podjąłem

                                                                       do wykonania.

                                                                                   Wiesław Migut           

                                                                       Dnia    10.4.85           

– k. 26 pismo do Naczelnika Wydziału Paszportów WUSW w Krośnie z 18.06.1985 r., Tajne, Egz. Nr 2

            Zarząd II Sztabu Generalnego WP zwraca się z prośbą o przyspieszenie terminu wydania paszportu na dzień 24.06.1985 r. dla ob. Wiesław MIGUT ur. /…/

                        Sprawa ma charakter operacyjny. /…/

– k. 46 Notatka służbowa z 29.08.1985 r. dot. spotkania z kandydatem Euzebiuszem, Poufne, Egz. poj.

            Zgodnie z wyznaczonym przeze mnie terminem odbyłem dnia 29.08.1985 r. spotkanie z kandydatem na współpracownika „EUZEBIUSZ”. Przeprowadziłem je w kawiarni „LITERACKA”- koszt spotkania 350 zł.

Celem spotkania było uzyskanie od kandydata bliższych informacji dot. St. Dąbka- studenta AGH Wydział EAiE, obywatela argentyńskiego oraz brata kandydata.

EUZEBIUSZ zna St. Dąbka od 2 lat. Utrzymują ze sobą kontakty koleżeńskie.

Jak mu wiadomo, St. D. jest wnukiem emigranta z Polski. Dziadek jego wyjechał z kraju po pierwszej wojnie światowej do Argentyny i powrócił do Polski w 1946 r., osiedlił się w Żaganiu. Matka jego urodziła się w Argentynie, ojciec jest Argentyńczykiem. St. Dąbek urodził się w Żaganiu i wyjechał z kraju w 1973 r. Posiada obywatelstwo argentyńskie. Jest żonaty. Żona jest ob. argentyńską i również studiuje w Polsce. Obecnie St. Dąbek przebywa na wakacjach w Argentynie. Brat kandydata ukończył Z.Sz.G.N. i obecnie pełni zasadniczą służbę wojskową.

Uważam, że należy zainteresować się ob. St. Dąbkiem i po jego powrocie do kraju nawiązać kontakt na terenie Wydz. Paszportów.

                                                                                  [por. inż. Waldemar PABIS] /…/

– k. 58 Deklaracja, Tajne spec. znaczenia

            Ja niżej podpisany(a) Wiesław Migut zobowiązuję na mocy dobrowolnej umowy współpracować z Wywiadem Wojskowym PRL, ściśle wykonywać postawione mi zadania oraz przekazywać Wywiadowi prawdę i tylko prawdę, niczego nie ukrywając.

Zobowiązuję się też do utrzymania w tajemnicy faktu współpracy z Wywiadem, znanych mi spraw oraz osób nawet w obliczu grożącego mi niebezpieczeństwa osobistego.

            Powiadomiony(a) jestem, że w każdej chwili mogę być zwolniony(a) od obowiązków wykonywania zadań dla Wywiadu bez podania mi przyczyn i z tego tytułu nie mogę rościć żadnych pretensji zarówno do Wywiadu Wojskowego PRL, jak też innych instytucji państwowych.

Wiadomym mi jest, że za zdradę i działanie na niekorzyść Państwa Polskiego grozi mi odpowiedzialność karna.

Dnia 1985.10.10                                                                               [parafa]

                                                                                              Zobowiązanie przyjął

                                                                                                          [parafa]         

– k. 83 Rozliczenie z 200 marek RFN przeznaczonych na uzyskanie materiałów z zakresu elektroniki, Kraków, 30.05.1986 r.

CHIP                                                              6,50

Elrad                                                              5,50

ST Computer                                                  6,00

Popular Science                                            9,50

Personal Computing                                      19,00

High Technology                                           12,00

Valvo MC 68000- kopia                                 12,00

ST Computer- kopia                                      7,50

Urządzenia peryferyjne do

procesora IMST414 – kopia                           11,00

                                   Razem                         91,00

słownie: dziewięćdziesiąt jeden marek RFN

Pozostała suma (109 marek RFN) będzie rozliczona po otrzymaniu zamówionych materiałów.

                                                                       Euzebiusz

– k. 84 Sprawozdanie dot. podjęcia pracy w PZ Karen, Kraków, 30.05.1986 r.

10.5.1986 r. rozpocząłem pracę w Przedsiębiorstwie Zagranicznym Karen w Warszawie, ul. Obrońców 23, tel. 178410. Przedsiębiorstwo to zostało założone w czerwcu 1983 roku przez Lucjana Wentzla, obywatela USA polskiego pochodzenia.

Jest on formalnym właścicielem PZ Karen oraz amerykańskiej firmy o nazwie: Logical Design Work- LDW, zajmującej się programowaniem komputerów oraz będącej dostawcą komputerów Atari do Polski do Peweksu. Pełnomocnikiem jest Paweł Raszkowski, Dyrektorem jest Alicja Wojdal, Wicedyrektorem d/s Atari jest Bogdan Wiśniewski. PZ Karen podzielone jest na 3 działy:

– oprogramowanie

– produkcja komputera QUASAR- kompatybilny z IBM PC XT

– serwis komputerów ATARI.

Ogółem firma zatrudnia ok. 45 pracowników. Dwa pierwsze działy są najstarsze, funkcjonują od początku istnienia firmy. Serwis komputerów Atari powstał w listopadzie … roku w związku z podpisaniem kontraktu pomiędzy PEW Pewex a firmą LDW, która to zleciła wykonywanie serwisu na rzecz PZ Karen. Moje kontakty z PZ Karen rozpoczęły się w październiku 1985 roku po uzyskaniu od dyrektora Oddziału krakowskiego Peweksu Pohla informacji o utworzeniu serwisu Atari w tej firmie (Dyrektor Pohl jest bratem mojego kolegi Jerzego Pohla, byłego studenta AGH).

Ponieważ sam używałem komputer Atari 800XL kilka miesięcy wcześniej, zorganizowałem Klub Użytkownika Atari oraz jestem współautorem książki Atari BASIC, natychmiast zainteresowałem się PZ Karen. W wyniku rozmów z B. Wiśniewskim zaproponowano mi współpracę na zasadzie wykonywania zleceń (opracowanie inst. obsługi sprzętu, organizowanie pokazów komputera Atari). Obecnie jestem zatrudniony na etacie specjalisty d/s promocji i zajmuję się głównie reklamą sprzętu oraz rozpowszechnianiem oprogramowania do Atari na terenie kraju. Właściciel firmy L. Wentzel mieszkał w Polsce do ok. 1968 r. Obecnie ma 34 lata. Wyjechał najprawdopodobniej z ojcem. Matka jego przebywa w Warszawie. Wg moich informacji przebywał w Polsce w październiku 1985 roku i lutym 1986 r. Do tej pory nie rozmawiałem z nim osobiście.

Umowę o pracę zawarłem z Pełnomocnikiem po wcześniejszych rozmowach z Vicedyrektorem B. Wiśniewskim.

                                                                       Euzebiusz

– k. Notatka służbowa z 29.07.1986 r. dot. spotkania z współpracownikiem Euzebiusz, Tajne, Egz. poj.

            W dniu 28.07.1986 r. spotkałem się z współpracownikiem Euzebiusz w kawiarni „Ratuszowa” /koszt spotkania 420 zł/. Spotkanie odbyło się z inicjatywy współpracownika.

            W trakcie spotkania Euzebiusz poinformował mnie, że doszła do skutku planowana wymiana grup studenckich między AGH i Szkołą Górniczą w Bochum. Wyjazd grupy polskiej nastąpi ok. 15 sierpnia. Współpracownik będzie przebywał w RFN ok. 30 dni /Bochum i Hamburg/.

            Euzebiusz wykonał już w 1986 roku na ocenę dobrą dwa zadania specjalne z zakresu elektroniki. Za otrzymane materiały otrzymał jedną ocenę „A” i dziesięć na ocenę „B”, część materiałów uzyskanych podczas drugiego zadania nie została jeszcze oceniona. W czerwcu i lipcu odbyło się szkolenie współpracownika z zakresu pracy informacyjnej, typowniczej oraz wyszukiwania i pracy na elementach łączności bezosobowej. Proponuję postawić mu kolejne zadanie obejmujące swoją problematyką zagadnienia z zakresu elektroniki oraz wyszukanie 2 miejsc spotkań, jednego schowka na paczki i trasy na operację na terenie Hamburga.

                                                                                  [por. inż. Waldemar PABIS] /…/

– k. 118 3.12.1986, Tajne, Egz. poj.

            W załączeniu przedstawiam „Zadanie specjalne” dla współpracownika EUZEBIUSZ, który wyjeżdża służbowo z PZ Karen w dniu 14.12.1986 do RFN /Hamburg/ w celu zakupu części zamiennych do komputerów. Pobyt w RFN będzie trwał ok. 10 dni.

Wyjazd EUZEBIUSZA zostanie wykorzystany do postawienia mu zadania operacyjnego:

1 wyszukanie jednego schowka na paczki /wielkości paczki papierosów/ na terenie Hamburga,

2 wyszukanie trasy na operację do ww. schowka.

            Na zabezpieczenie wykonania zadania specjalnego proponuję przeznaczyć kwotę:

– zabezpieczenie zad. oper. 6 diet a 45 DM               = 270 DM wydatek definitywny

– legendowanie                                                          30 DM jak wyżej

– czynnik motywacyjny                                               100 DM jak wyżej

                                                           Razem:            400 DM

[por. inż. Waldemar PABIS]                                [mjr mgr Marek     GŁOWICKI]

– k. 138 Informacja dot. zmian kadrowych w PZ Karen oraz informacja o właścicielu firmy, Kraków, 22.09.1987 r.

Od sierpnia br. zaszła zmiana na stanowisku dyrektora. Został nim Krzysztof Wilski, mąż siostry (Zofii) właściciela przedsiębiorstwa L. Wencla.

Dotychczasowy dyrektor Alicja Wojdal przeszła na emeryturę.

Od 1 sierpnia awansowałem na stanowisko kierownika działu handlowego firmy. Powierzono mi równocześnie zorganizowanie i rozszerzenie działu handlowego. PZ Karen zamierza podjąć działalność gospodarczą w nowych dziedzinach jak np. produkcja urządzeń do telewizji satelitarnej i tworzenie oprogramowania aplikacyjnego na rynek polski.

Właściciel firmy Lucjan Wencel podjął starania o zorganizowanie spółki międzynarodowej, w skład której ze strony polskiej wchodziłyby Min. Oświaty i Fundacja Pomoc Szkole. Celem przedsięwzięcia jest uruchomienie produkcji komputerów Atari w Polsce z głównym przeznaczeniem dla szkół.

Przedstawicielem do rozmów [w] tej sprawie został B. Wiśniewski, który nadal jest z-cą dyrektora d/s serwisu.

Nie było innych zmian kadrowych.

Lucjan Wencel przebywa na stałe w USA, jest żonaty, ma 1 dziecko. Posiada polski paszport konsularny. W Polsce przebywa jego matka Krystyna Wencel zam. w Warszawie ul. Finlandzka oraz siostra Zofia Wilska (żona obecnego dyrektora PZ Karen).

                                                                                              Euzebiusz

– k. 148 Notatka służbowa z 31.05.1988 r. dot. rozliczenia współpracownika Euzebiusz z wykonania zadania specjalnego, Tajne, Egz. poj.

            W dniach 19, 21, 23.05.1988 r. przeprowadziłem spotkania z współpracownikiem w LK HUTA. Cel spotkania- rozliczenie Euzebiusza z wykonania zadania specjalnego. Po zakończeniu czynności służbowych zapraszałem współpracownika do restauracji „Wanda” na poczęstunek.

            Euzebiusz podczas pobytu w RFN nie był zatrzymany przez policję i inne służby specjalne. W czasie kontroli granicznej przy wjeździe do RFN został /podobnie jak inne samochody polskie/ zatrzymany jego samochód na ok. 15-20 minut. W tym czasie urzędnik kontrolujący paszport przeprowadził krótką rozmowę telefoniczną.

Zrealizował on zadanie specjalne w następującym zakresie:

R-857-WBR-88           – przekazał czasopisma specjalistyczne: CHIP, CT Magazine, CT SPECIAL, ST Computer,

R-859-SWT-88            – uzyskał kserokopie katalogów technicznych i handlowych oraz książek dot. mikroprocesorów i układów scalonych /Using Netware, Novell Netware US Technology, PC tech directory, Inside Auto CAD, 68000-er/,

                                    – przekazał materiały informacyjne uzyskane na wystawie sprzętu komputerowego CEBIT 88.

Współpracownik zrealizował zadanie w stopniu dobrym. Przekazał 11 wartościowych materiałów informacyjnych. Realizacja zadania przez Euzebiusza jest kolejnym przykładem jego zaangażowania, fachowości i operatywności oraz możliwości uzyskiwania materiałów informacyjnych dot. sprzętu i systemów komputerowych.

                                                                                  kpt. Waldemar Pabis /…/

– k. 152 Notatka służbowa z 28.11.1988 r. dot. spotkania z współpracownikiem „Euzebiuszem”, Tajne, Egz. poj.

            W dniu 1988.11.25 przeprowadziłem spotkania z wsp. „Euzebiusz”.

Inicjatorem spotkania był w/w, a jego głównym celem stał się fakt posiadania przez niego elementów elektronicznych wykorzystywanych w łączności satelitarnej.

Spotkanie odbyło się w kawiarni „Saska” i trwało 60 min.

Temat związany z elektroniką w łączności satelitarnej został przekazany „Euzebiuszowi” na jednym z poprzednich spotkań i wynikał z ciągle aktualnych potrzeb naszego ZTS.

Aktualnie istnieje możliwość uzyskania od niego następujących elementów elektronicznych:

            a/ tranzystory bWCz – miniaturowe- BF 980            – 6 szt.

            b/         „          „          –           „          BF 667            – 5 szt.

            c/         „          WCz    –           „          BCX 17           – 5 szt.

            W/w elementy „Euzebiusz” uzyskał w ramach pośrednictwa jego firmy między firmą IBM a odbiorcą radzieckim a koszt ich zakupu wynosi 240 dol. USA.

            Jak wynika z konsultacji z ppłk. J. Klembą tranzystory wymienione w poz. A i b są elementami embargowymi- nie oferowanymi w zasadzie do indywidualnej sprzedaży i stanowią podstawowe elementy w odbiornikach łączności satelitarnej.

            Istnieje przy tym zapotrzebowanie na w/w tranzystory, a koszty ich zakupu ocenione są jako niskie /szacunkowo przekraczają normalnie ponad 400,- dol. USA/, głównie ze względu na poz. a i b.

            W związku z tym, że istnieje możliwość wykorzystania wymienionych elementów elektronicznych w realizacji zadań ZTS oraz fakt, iż ocenione zostały jako szczególnie cenne /S/, proponuję zrealizować przez nas proponowaną transakcję, a fakt ten potraktować jako realizację zadania specjalnego przez „Euzebiusza”. Proszę o decyzję.

Koszt spotkania – 1850,- zł

                                                                                  ppłk Stanisław MIKUŚ /…/

– k. 154 Analiza sytuacji współpracownika „Euzebiusza” z 28.02.1989 r., Tajne, Egz. poj.

1 „EUZEBIUSZ” został pozyskany do współpracy w roku 1986 przez kpt. W. Pabisa.

2 Od 1988 r. sprawę prowadzi ppłk Stanisław MIKUŚ.

3 W/w zatrudniony jest aktualnie w przedstawicielstwie f-my IBM.

4 Współpracownik przeszkolony jest w niezbędnym zakresie dla realizacji zadań w charakterze współpracownika.

5 Łączność z „EUZEBIUSZEM” utrzymywana jest w formie kontaktów osobistych /w ub. r. 4 spotkania/ oraz telefonicznej- dom- 10 05 62 oraz służbowy- 17 84 10.

6 W ub. r. nie realizował zadań w związku z brakiem możliwości- firma ukierunkowała /okresowo/ jego działalność na rynek radziecki. Do połowy br. ma zostać zakończona realizacja tego kontraktu i w/w powróci do poprzednich form działania.

7 Konspiracja w/w nie budzi zastrzeżeń.

8 „EUZEBIUSZ” jest człowiekiem o dużej wiedzy fachowej, co potwierdza jego wysoka pozycja służbowa w przedstawicielstwie firmy. Opanowany, spokojny o pogodnym usposobieniu. Sytuacja rodzinna ustabilizowana.

9 Aktualnie nie należy do żadnej organizacji politycznej.

10 Proponuję kontynuować współpracę na dotychczasowych zasadach.

                                                                          [ppłk mgr inż. Stanisław MIKUŚ] /…/

 

Maciej Górski, czyli własny wiceminister Obrony Narodowej

Domyślamy się, że WSI miało swojego Ministra Obrony Narodowej, ale wiadomości o tym są w Aneksie do Raportu z weryfikacji WSI. Jednak dzięki likwidacji Zbioru zastrzeżonego IPN mogę zaprezentować teczkę współpracy z „WSI” późniejszego wiceministra Obrony Narodowej, dziennikarza Macieja Górskiego. To się dopiero nazywa cywilna kontrola nad armią, zwłaszcza że w teczce Górskiego nie ma dokumentu kończącego współpracę. O Górskim wspomniałem już na tym blogu w kontekście jego (nie)obecności w książce o resortowych dzieciach. Do wiceministra wśród dziennikarzy nie dotarłem, a chciałem opublikować jego stanowisko w sprawie. Pseudonimy „Bystry” i „Gustaw” – obydwa dotyczą Górskiego, każdy odpowiadał innemu etapowi współpracy. Nie wiadomo jednak, jaki miał pseudonim współpracując z Dep. II MSW- żołnierze i funkcjonariusze dzielili się czasem Górskiego.

– k. 65 Notatka służbowa z 22.06.1973 r. dot. spotkania z mgr. M. Górskim, Tajne, Egz. poj.

            W dniu 22 czerwca 1973 roku odbyłem spotkanie z kandydatem na współpracownika redaktorem „INTERPRESU” mgr. M. GÓRSKIM, który w dniach 6-18 czerwca 1973 roku przebywał z wycieczką „ORBISU” w Grecji. W czasie spotkania ww poinformował mnie o tym, że w rozmowie z przewodnikiem greckim, który towarzyszył mu z ATEN do KORYNTU uzyskał następujące dane: przewodnik ten 6 lat temu pełnił służbę w jednostce wojskowej w m. EANTION /wyspa Salamis/. Według opowiadania tego Greka na wyspie tej znajdują się bazy marynarki wojennej i lotnictwa, greckie i amerykańskie rozlokowane w rejonie m. SALAMIS. W czasie jazdy autobusem na trasie ELEPSIS-KORYNT, na płd. od MEGARA zaobserwował prowadzone roboty ziemne na samym wybrzeżu w rejonie małej miejscowości PAHI. Przewodnik- Grek objaśnił go [sic], że w tym miejscu rozpoczęto prace przy budowie dużej rafinerii, która służyć będzie do zaopatrywania baz wojsk NATO, a w tym i baz na wyspie Salamis.

            W czasie dalszej rozmowy mgr Górski podał mi, że może uzyskać materiał opracowany dla biura prasowego KC PZPR dot. ChRL, który jednak w prasie nie będzie opublikowany. Poprosiłem go, ażeby ten materiał przekazał mi na następnym spotkaniu.

            Z uzyskanych danych od mgr. Górskiego dot. baz NATO w Grecji zamierzam sporządzić notatkę informacyjną i wraz z mapą, którą przekazał mi ww przesłać do Oddziału Opracowania Obiektów.

                                                                       Ppłk F. Kwiatkowski /…/

– k. 100 Notatka służbowa z 18.06.1974 r. dot. kandydata na współpracownika ob. Macieja Górskiego, Tajne, Egz. poj.

            W dniu 18.06.1974 r. odbyłem kolejne spotkanie z kandydatem na współpracownika Ob. Górski Maciejem. Celem spotkania było dokonanie werbunku kandydata na współpracownika Zarządu II Sztabu Gen. Zgodnie z zatwierdzonym wnioskiem.

Ob. Górski pozostaje w naszym operacyjnym zainteresowaniu od połowy 1971 r. Kandydatem zainteresowano się z uwagi na jego miejsce pracy Redakcja „INTERPRESSU” oraz zajmowane stanowisko- dziennikarz. Ob. Górski dostarczył nam szereg materiałów oraz bardzo chętnie wykonuje postawione mu zadania. Jest on przez nas zablokowany w Biurze „C” MSW oraz w Kartotece Zarządu II Sztabu Gen.

Ob. Górski wysuwany był jako kandydat na placówkę „INTERPRESSU” w Londynie, jednak do chwili obecnej koncepcja ta nie została zrealizowana. Wyznaczono go natomiast na wyższe stanowisko w Redakcji- Redaktor Problemów Międzynarodowych, głównie zajmuje się Bliskim Wschodem.

W rozmowie na temat ewentualnego wyjazdu na placówkę, kandydat oświadczył, że nie jest zainteresowany wyjazdem na słabą placówkę. Obecnie dość dobrze zarabia, pracują wraz z żoną. Posiada bliskiego kolegę w KC PZPR- tow. Grzelak, którego zna ze wspólnej działalności na odcinku młodzieżowym i uważa, że gdyby został wysunięty na jakąś dobrą placówkę, to kandydatura jego byłaby akceptowana.

Ob. Górski utrzymuje ścisłe kontakty z Wydziałem Prasowym KC PZPR, GZP WP oraz MSZ.

Jest w wielu wypadkach wykorzystywany przez nich do różnych akcji polityczno-propagandowych.

            Po przedstawieniu kandydatowi do podpisu deklaracji o współpracy, po zapoznaniu się z jej treścią oświadczył, że wolałby tego dokumentu nie podpisywać. Uważa, że zobowiązanie, które podpisał jest dostatecznym dowodem naszych kontaktów, a przy tym dotychczasowa współpraca, jaka istnieje między nami dość dobrze się układa bez tego dokumentu. Uważa, że jest jeszcze zbyt młodym, aby taki dokument podpisywać. Jest między innymi związany dosłownie z „Białym Domem”, więc ma zalecenia, aby żadnych zobowiązań nie podejmować z innymi instytucjami. Uważa, że dotychczasowa forma zobowiązania jest wystarczająca. Argumentując swe uzasadnienia oświadczył, że jeszcze się namyśli, gdyż nie chce pochopnie podejmować decyzji. Jest prawnikiem i dziennikarzem, w dość młodym wieku, dość wysoko już awansował i uważa, że tego typu pisemne zobowiązania mogą mu zaszkodzić. Jest człowiekiem zdyscyplinowanym, a obowiązki, jakie wynikają z treści deklaracji, są dość ściśle sprecyzowane, a w chwili obecnej nie jest pewny, czy podoła stawianym mu zadaniom, które wynikają z deklaracji.

            Po rozmowie wyjaśniającej sens podpisania deklaracji oraz zapewnienia, że o fakcie współpracy z nami nie może wiedzieć szeroki krąg osób, gdyż my przestrzegamy zasad konspiracji, kandydat oświadczył, że już nawet sama interwencja w takiej czy innej instytucji sama za siebie mówi.

            Nie wymuszałem podpisania deklaracji, jednak przekonałem kandydata, że podpisanie deklaracji nie stawia w pierwszej kolejności naszych zadań, lecz nasze zadanie będzie wykonywał jako dodatkowe zadania, podstawową działalnością jest jego praca oficjalna.

            Kandydat uważa, że dotychczasowa forma współpracy jest dość dobrą i możemy ją kontynuować.

Wnioski i propozycje:

         1 Uważam za celowe wykorzystywać Górskiego na dotychczasowych zasadach, nie zmuszać do podpisania deklaracji, chyba że zechce ją podpisać po namyśle.

            2 Nie uważam, aby brak podpisanej deklaracji wpływał ujemnie na dotychczasową współpracę.

           3 Przy ewentualnym wyjeździe kandydata na placówkę zagraniczną uważam za celowe wznowić propozycję podpisania deklaracji o współpracy.

            4 Nie przypuszczam, aby kandydat posiadał jakieś poufne kontakty z MSW, gdzie zabroniono mu podpisywania jakichkolwiek zobowiązań w stosunku do innych instytucji- jest on przez nas zablokowany w Biurze „C” MSW.

            5 Proponuję kandydata przekazać na kontakt ppłk. Lenarta do dalszego wykorzystania

                                                                          P o t o c k i – ppłk /…/

– k. 125 Deklaracja z 10.04.1978 r., Tajne spec. znaczenia

            Ja niżej podpisany(a) Maciej Górski zobowiązuję na mocy dobrowolnej umowy współpracować z Wywiadem Wojskowym PRL, ściśle wykonywać postawione mi zadania oraz przekazywać Wywiadowi tylko prawdę, niczego nie ukrywając. Zobowiązuję się też do utrzymania w tajemnicy faktu współpracy z Wywiadem, nawet w obliczu niebezpieczeństwa osobistego.

            Wiadomym mi jest, że za zdradę i działanie na niekorzyść Państwa Polskiego grozi surowy wymiar kary.

                                                                                  [parafa]

– k. 129 Notatka służbowa dot. wsp. Macieja Górskiego ps. „Bystry” z 4.10.1978 r., Tajne, egz. poj.

            Na kontakcie Oddziału X jest wsp. Górski Maciej ps. „Bystry” z zawodu dziennikarz, zatrudniony w PA „INTERPRESS” na stanowisku Z-cy Redaktora Naczelnej Redakcji Prasowej. Stanowisko to piastuje od roku czasu. W trakcie prowadzonych rozmów podkreślał, że miał propozycje przejścia do pracy w MSZ, gdzie ma dobrych kolegów. Jest jednak zainteresowany utrzymaniem się na obecnie zajmowanym stanowisku, gdyż widzi tu pewne perspektywy.

W tej sytuacji zaproponowałem „Bystremu” dowolność w wyborze miejsca pracy, gdyż niezależnie, gdzie będzie pracował, pozostanie w naszym zainteresowaniu. „Bystry” podkreślał, iż pracując w MSZ widzi większą możliwość wyjazdu za granicę, a tym samym większą możliwość pracy dla nas.

            W tej sytuacji postanowiłem nawiązać kontakt z Naczelnym Redaktorem AP „INTERPRESS”- tow. Wojciechowskim celem ustalenia pozycji „Bystrego” w tej instytucji, oceny jego pracy oraz perspektyw na najbliższą przyszłość.

Do spotkania z tow. Wojciechowskim doszło w dniu 4.10.1978 r. W trakcie rozmowy nie zdradzałem Wojciechowskiemu, że „Bystry” jest naszym współpracownikiem, a jedynie podkreśliłem, że jesteśmy zainteresowani jego osobą, a w związku z tym chcemy zasięgnąć opinii. Tow. Wojciechowski bardzo pozytywnie ocenił osobę „Bystrego”: komunikatywny, inteligentny, kulturalny, pracowity, aktywny, posiada dobrze opanowane rzemiosło dziennikarskie. Jest pracownikiem przyszłościowym. Na obecnie zajmowanym stanowisku musi popracować 2-3 lata, a następnie jest przewidziany do wyjazdu na placówkę zagraniczną. Sugerował, że można go pozyskać do współpracy, gdyż jest to dziennikarz z perspektywą.

            Biorąc powyższe pod uwagę proponuję:

1 Zakomunikować „Bystremu” jego perspektywy w AP „INTERPRESS”, co na pewno zahamuje jego zamiary przejścia do pracy w MSZ.

2 Należy przypuszczać, że „Bystry” pracując jako dziennikarz za granicą będzie posiadał większe możliwości pracy dla nas niż z pozycji MSZ.

3 Przekonać „Bystrego”, że korzystniej będzie dla niego, jeżeli pozostanie w obecnym miejscu pracy.

4 Wykorzystywać krótkotrwałe wyjazdy „Bystrego” za granicę oraz kontakty i uzyskane materiały na terenie kraju do naszych potrzeb, co pozwoli na bliższe związanie go z nami.

                                                                      P o t o c k i – ppłk /…/

– k. 138 Notatka służbowa dot. współpracownika „Bystry” z 3.10.1979 r., Poufne, Egz. poj.

            Współpracownik „BYSTRY” poinformował mnie, że w najbliższych dniach zawiera związek małżeński. Rozszedł się z dotychczasową żoną na zasadzie wzajemnego porozumienia bez orzeczenia winy stron. „BYSTRY” pozostaje w naszym zainteresowaniu od 1971 r., zaś współpracownikiem jest od wiosny 1978 r. Obecnie jest on na stanowisku Kierownika Naczelnej Redakcji Współpracy z Zagranicą PA „INTERPRESS”. Należy podkreślić, że jest on dość aktywnym współpracownikiem i z pozycji zajmowanego stanowiska przekazuje nam szereg interesujących materiałów. Szczególnie dużo danych przekazał nam w okresie samej wizyty. Uplasował na nasze zapotrzebowanie wskazanego przez nas człowieka w Centrum Prasowym dla Dziennikarzy Zagranicznych w okresie wizyty Papieża w Polsce. Z tego tytułu został wyróżniony nagrodą pieniężną.

            W związku z tym, że „BYSTRY” ma możliwość wyjazdu na placówkę zagraniczną w charakterze dziennikarza, jest on systematycznie wciągany w zakres naszych zainteresowań, by mógł właściwie realizować zadania z pozycji zagranicy. „BYSTRY” należy do aktywniejszych współpracowników w naszej sieci.

            Biorąc pod uwagę fakt, że zawiera on związek małżeński proponuję zakupić mu upominek w postaci kryształu za sumę 3000- 3500 zł. Proszę o decyzję w powyższej sprawie.

                                                             P o t o c k i – ppłk /…/

– k. 156 Analiza współpracownika ps. „Gustaw” z 8.07.1981 r., Tajne, Egz. poj.

1 W/w został wytypowany przez ppłka Potockiego i zawerbowany przez niego faktycznie w 1974 r., formalnie 10.04.1978 r. na motywach ideologicznych oraz obietnicę poparcia w wyjazdach zagranicznych.

2 Przebywał krótko w różnych krajach m.in. Wietnamie.

3 Brak oznak dekonspiracji.

4 Brak przejawów nielojalności wobec Centrali.

5 Brak niewyjaśnionych informacji negatywnych.

6 Nie należy podejmować żadnych czynności wyjaśniających.

7 Współpracownik winien nadal działać w sieci rezydentury „Mamut”. Dostarcza on wysoko oceniane materiały informacyjne. /…/

– k. 166 Odpis oceny wsp. „Gustaw” za rok 1981 z 18.01.1982 r., Tajne, Egz. poj.

            1 Wsp. „Gustaw” w okresie sprawozdawczym należał do najbardziej efektywnych w swojej kategorii. Dobrze wszedł w swoje środowisko zawodowe. Wytypował 3-ch kandydatów /Ost, Wiener, Stern/, wstępnie wytypował obiekt na bezosobowe źródło informacyjne. Po wydarzeniach w II połowie roku na tut. terenie zmuszeni byliśmy jednak przyhamować przejściowo jego zaangażowanie w kontynuowaniu podjętych spraw.

            Dostarczył w sumie- wg naszych danych- 15 materiałów informacyjnych w ciągu roku. Większość z nich wiązała się ściśle tematycznie z naszymi zadaniami. Otrzymał za to wyróżnienie w postaci nagrody pieniężnej. Słabo zna tut. Język.

          2 Stan konspiracji i bezpieczeństwa „Gustawa”- nie budzi zastrzeżeń. Jest on ostrożny, czujny, przytomny. Jego dotychczasowe podejścia do ww kontaktów opierają się na naturalnie uzasadnionych względach służbowych i nie powinny budzić zastrzeżeń. Również na miejscu czynimy wysiłki, aby kontakty z nim legendować na płaszczyźnie społeczno-towarzyskiej.

        3 Na placówce zachowuje się przyzwoicie. Jest zdyscyplinowany. Stara się układać dobre stosunki ze wszystkimi. Bezkonfliktowy. Jego małżonka pracuje na ryczałcie. Dzieckiem opiekuje się starsza pani z kraju, której policja tut. Nie chce przedłużać pobytu na II półrocze br. W naszej pracy wykazuje inicjatywę, wymaga jednak /systematycznej/ kontroli. Trzeba też jeszcze mieć na względzie wpływ na kształtowanie jego ostrości politycznej. Postawa moralna nie budzi zastrzeżeń. Ostrożny w piciu alkoholu. Troskliwy stosunek do rodziny. W sumie oceniam go jako dobrego współpracownika.

Dnia 15.1.1982                                                         Marcin

            [dopisek- Zgadzam się z oceną współpracownika „GUSTAW” dokonaną przez „MARCINA”.

            Dobrze on wykonuje swoje zadanie jako współpracownika. Mimo tego że „GUSTAW” przebywa na placówce od 14.05.1980 r., słabo zna on język szwedzki- celowym byłoby, aby „MARCIN” zmobilizował go do nauki języka- ujmując to nawet w zadaniach dla ww. na 1982 r. /…/]

– k. 176 Odpis notatki dot. wsp. „Gustaw” z 24.05.1982 r., Poufne, Egz. poj.

            W związku z możliwością likwidacji instytucji macierzystej „Gustawa” w kraju lub jego funkcji na tut. Terenie- podczas ostatniego pobytu w kraju szef placówki proponował dyrektorowi KOHOREWICZOWI w naszym MSZ, aby włączyć „Gustawa” do Wydziału Prasowego naszej placówki. Kohorewicz podobno podchwycił ten wniosek i wstępnie akceptował. Pewne obiekcje natomiast wyłoniły się u dyrektora Dep. Kadr Matoska, który mówił, iż sprawę tę „trzeba poddać jeszcze analizie”, czyli chyba uzależniał od stanowsika C-li sąsiadów.

Osobiście włączenie „Gustawa”, jak proponował szef naszej placówki, uważam za słuszne. Może wówczas odpaść ew. angażowanie człowieka na ryczałt tłumacza za ok. 2 tys. koron i będzie również inna korzyść dla nas, a także dla placówki. Sprawa „Gustawa” zasługuje na nasze poparcie i zainteresowanie się nią w MSZ, aby nie zwekslowano jej z niekorzyścią dla nas.

            Nadmieniam, że „Gustaw” prowadzi z powodzeniem sprawy personalne w ramach P-T-W i powinniśmy go utrzymać na tym terenie i funkcji tej nie wypuszczać na przyszłość. Koniecznie trzeba przewidywać następcę na jego miejsce, obojętnie w jakiej strukturze pozostałby tu jeszcze „Gustaw”.

                                                                                              Marcin /…/

– k. 177 Notatka z 11.06.1982 r. dot. spotkania ze współpracownikiem ps. „Gustaw”, Tajne

Dnia 01.06.1982 r. spotkałem się ze współpracownikiem „Gustaw”.

W trakcie spotkania przedstawił on swoją sytuację zawodową. W maju br., z uwagi na brak decyzji odnośnie dalszego istnienia AP „Interpress” otrzymał on przedłużenie swojego pobytu w Szwecji nie na rok, jak to się zwykle odbywało, lecz na trzy miesiące. Zgodnie z tym do kraju powinien powrócić 18 sierpnia br. W przypadku powrotu do Polski ma on zająć kierownicze stanowisko w jednej z redakcji zagranicznych /o powyższym poinformowałem po zakończeniu spotkania płka Klewiado i płka Potockiego/.

            Poprosiłem „Gustawa” o bliższe scharakteryzowania i wnioski odnośnie dalszego wykorzystania informatorów nieświadomych „Ost” i „Stern”.

– „Ost” jest od kilkunastu lat znajomym „Gustawa”. Przekazuje informacje z zakresu polityki wewnętrznej i zagranicznej Szwecji, a także zagadnień europejskich. Z inspiracji „Gustawa” przeprowadził kilka korzystnych dla Polski imprez w Szwecji i spowodował ukazanie się obiektywnych artykułów o Polsce w prasie szwedzkiej. W dniach 5-12.06 br. przebywa on w naszym kraju z grupą kilku dziennikarzy szwedzkich na zaproszenie polskiego MSZ. Wraz z wyjazdem „Gustawa” „Osta” nie będzie można wykorzystywać w dotychczasowym stopniu.

– „Stern” jest przedstawicielem tygodnika „Stern” w Szwecji. Posiada doskonałą orientację w sprawach polityki szwedzkiej i zachodnioniemieckiej. Z tego zakresu udziela informacji „Gustawowi”. W przypadku powrotu „Gustawa” do kraju kontakt ze „Sternem” będzie praktycznie zerwany.

            Z uwagi na niewyjaśniony okres pobytu „Gustawa” w Szwecji nie stawiałem w/w żadnych nowych zadań.

            Poprosiłem „Gustawa” o scharakteryzowanie aktualnego reżymu policyjnego i związanych z tym zagadnień bezpieczeństwa. W tym kontekście poinformował on o następujących sprawach:

– bliskie kontakty z pracownikami ambasady utrzymuje małżeństwo NIEZWIESTNYCH z zawodu stomatolodzy. Trzy miesiące temu zakupili oni za kwotę ok. 2 mln koron szwedzkich 11-pokojową willę w odległości ok. 100 m od ambasady. Po różnych uroczystościach w ambasadzie zapraszają do siebie na drinka pracowników polskich placówek w Sztokholmie /przed dwoma laty były sygnały, że NIEZWIESTNY podaje się za długoletniego pracownika naszego MSW. Przez płka Grybosia z Szefostwa WSW wyjaśniono wówczas, że NIEZWIESTNI nie pozostają w zainteresowaniu żadnych polskich służb specjalnych. Proponuję z informacją przekazaną przez wsp. „Gustaw” zapoznać komórkę WSW/.

– bliskie kontakty z pracownikami ambasady utrzymuje BRYGIEWICZ /oddzielną notatkę w tej sprawie przysłano w poczcie majowej/.

„Gustaw” przekazał dwa wydawnictwa SIPRI i niepublikowane opracowanie tegoż instytutu nt. dostaw broni do Argentyny. Otrzymane materiały przekazałem do PI.

/…/

– k. 207 pismo do Tow. Płka dypl. Stanisława Sternala z 16.03.1984 r., Tajne, egz. nr 2

            W miesiącu maju br. planowany jest powrót ze Szwecji przedstawiciela „INTERPRESU” ob. Macieja GÓRSKIEGO s. Jana ur. 27.01.1944 r. w Warszawie. Jest on naszym długoletnim, sprawdzonym w warunkach pracy za granicą współpracownikiem, dobrze wykonującym postawione przed nim zadania. W związku [z] naszymi potrzebami proszę Obywatela Pułkownika o spowodowanie zatrudnienia ww. w MSZ-cie. Kwalifikacje zawodowe oraz wieloletnie doświadczenie w zawodzie dziennikarza parającego się problematyką polityczno-ekonomiczną predysponują go do zatrudnienia w Departamencie IV MSZ-tu.

                                                                                  [płk dypl. Teodor NASKRĘTSKI] /…/

– k. 223

Tow. kmdr por. TERLECKI

W dniu 27.06.84 r. telefonicznie poinformował nas płk Wilk z Dep. II MSW- tel. 5290, że jego organa wykorzystują do pewnych przedsięwzięć przy rozpracowywaniu korespondentów zagranicznych- ob. Macieja Górskiego s. Jana ur. 1944 r., który pozostaje w naszym zainteresowaniu.

– k. 252 Notatka służbowa z 11.05.1989 r. dot. spotkania z współpracownika Maciejem Górskim ps. „Gustaw”, Tajne, Egz. poj.

            Dnia 09 bm. na LK „Lotnik” przeprowadziłem spotkanie ze współpracownikiem „GUSTAW” przebywającym od listopada 1988 r. jako korespondent „INTERPRESS” w Rzymie. Było to kolejne drugie spotkanie z nim od czasu wyjazdu na placówkę. Podczas poprzedniego, które miało miejsce w kwietniu br. oceniono dotychczasowy okres pracy /aklimatyzację/ i udzielono wytycznych do pracy wywiadowczej.

            Celem obecnego spotkania było udzielenie „GUSTAWOWI” wytycznych w sprawie nawiązania przez niego kontaktu z będącym w naszym zainteresowaniu „BASILIO” /przy wykorzystaniu naturalnej możliwości/. Przedsięwzięcie to było praktycznie głównym powodem jego przyjazdu do kraju.

            „BASILIO”- Agro Bruno- z-ca szefa biura prasowego prezydenta znajduje się w naszym operacyjnym zainteresowaniu /jako informator świadomy/ od 1986 roku. Wytypowany, rozpracowywany i wykorzystywany był przez por. Chymkowskiego, który powraca do kraju w lipcu br. Najdogodniejsze warunki do przejęcia kontaktu ma „GUSTAW”, który jako dziennikarz ma naturalne możliwości kontaktowania się z nim. Wizyta Prezydenta COSSIGI, w której uczestniczy również „BASILIO” stworzyła ku temu najdogodniejsze warunki.

            Podczas spotkania zapoznałem „GUSTAWA” z posiadanymi danymi dot. „BASILIO” oraz udzieliłem wytycznych podkreślając w nich konieczność zachowania pełnej naturalności w całym przedsięwzięciu.

            Dnia 11 bm. podczas kolejnego spotkania na LK „GUSTAW” poinformował mnie, że zapoznał się z „BASILIO”. Nastąpiło to na przyjęciu dla dziennikarzy w dniu 09 bm. w sposób całkowicie naturalny /podczas rozmowy GUSTAWA z grupą dziennikarzy włoskich podszedł do nich „BASILIO”, co dało pretekst do zapoznania się z nim, następnie jeszcze kilkakrotnie rozmawiali z sobą- tak na tym samym przyjęciu, jak i w dniu następnym stwarzając sobie podstawę do kontynuowania kontaktów w Rzymie/.

Wnioski:

– GUSTAW w sposób właściwy przy zachowaniu wszelkich wymogów doprowadził do zapoznania się z „BASILIO” i stworzył podstawę do kontynuowania kontaktów, a tym samym możliwość dalszego rozpracowywania i wykorzystywania;

– o powyższym proponuję zapoznać rezydenta ppłka Oziębałę. /…/

– k. 255 Załącznik z 16.05.1989 r., Tajne

            Z przebywającym w kraju „GUSTAWEM” przeprowadziliśmy spotkanie, podczas którego omówiliśmy problemy jego pracy wywiadowczej, w tym przejęcia kontaktu z „BASILIO” [dopisek- informator] /szczegóły w załączniku nr 4 do pisma 5/89/ oraz możliwości, jakie wytworzyły się w związku z przeprowadzeniem przez niego wywiadu z BA-13 [dopisek- informator], co dało mu podstawę do penetrowania środowiska watykańskiego. Oceniamy, że „GUSTAW” ma podstawy do wykorzystywania tak BA-13, jak i poszukiwania innych źródeł informacji w tym środowisku. Praca jego w tym zakresie powinna być przez Was zsynchronizowana z działalnością „CEZARA” [dopisek- współpracownik LOT] i ukierunkowana na uzyskiwanie nowych informacji oraz potwierdzenie posiadanych dotyczących między innymi niżej wymienionych problemów:

– ocen Watykanu dot. sytuacji wewnętrznej w naszym kraju;

– stosunku Watykanu do przedsięwzięć polityczno-społecznych tak ze strony rządowej, jak i opozycyjnej w kraju, w tym do wysuwanych kandydatów do Sejmu i Senatu;

– stosunku Watykanu do ośrodków i grup emigracyjnych powiązanych z opozycją oraz ocen ich działalności skierowanej na kraj /w tym kontekście zbliżających się wyborów do naszego Zgromadzenia Narodowego/;

– międzypaństwowe stosunki- nasz kraj- Watykan;

– rozmów Papież- wyżsi dostojnicy krajowej hierarchii kościelnej;

– narodowe grupy nacisku w Watykanie.

            Jednocześnie polecamy opracowanie i przesłanie do Centrali kolejną pocztą systemu łączności z „GUSTAWEM” z uwzględnieniem jego specyfiki zawodowej.

/…/

– k. 274 Ocena pracy współpracownika Gustaw z 4.12.1990 r. za okres pobytu na placówce we Włoszech 8.11.1988- 14.10.1990 r., Tajne, Egz. poj.

I Oficjalne stanowisko i obowiązki służbowe

            W okresie pobytu GUSTAW wykonywał obowiązki korespondenta Polskiej Agencji INTERPRESS.

II Ocena pracy operacyjnej

            Przez prawie dwa lata GUSTAW praktycznie nie wykorzystał swoich bardzo dobrych możliwości w tym zakresie. Oddaje to zresztą jego osobiste sprawozdanie z pracy. Przekazał tylko jedno naprowadzenie, potencjalnie interesujące /na pracownika MSZ, z którym miał naturalny kontakt po linii służbowej/, jednakże nie realizował jakichkolwiek przedsięwzięć wobec wytypowanego i całkowicie zaprzestał dalszej pracy na tym odcinku po wyjeździe kandydata na placówkę zagraniczną.

            GUSTAW miał obsługiwać wartościowego informatora świadomego BASILIO. Wykonał z nim tylko dwa spotkania merytoryczne- w początkowym okresie pobytu- później zaniedbując całkowicie ten ważny kontakt.

            Za całokształt pracy operacyjnej w okresie pobytu współpracownikowi można wystawić jedynie ocenę mniej niż zadawalającą

III Ocena pracy informacyjnej

            Również na tym odcinku wyniki GUSTAWA są dużo gorsze od jego rzeczywistych możliwości. W okresie pobytu przekazał on łącznie ok. 20 materiałów- z czego jedynie trzy otrzymały ocenę „B”. Pracę informacyjną współpracownika kierunek ocenia na dostatecznie /3/.

            Całość pracy GUSTAWA w okresie pobytu na placówce we Włoszech jest ogólnie dostateczna /3/.

IV Wnioski i propozycje

GUSTAW jest doświadczonym współpracownikiem Zarządu II, o sprawdzonej lojalności. W minionym okresie miał zawsze oceny pozytywne z pracy na naszą korzyść. Pobyt w Rzymie splótł się z poważnymi perturbacjami zawodowymi GUSTAWA /weryfikacja kadrowa w INTERPRESSIE/, które w poważnym stopniu ograniczyły jego inicjatywę i wolę realizowania zadań o charakterze wywiadowczym. Stąd też wyniki jego pracy na tym odcinku były niższe od zakładanych. Po powrocie do kraju GUSTAW zabrał się do uporządkowania swoich spraw zawodowych i wydaje się, że jego sytuacja zaczyna się normalizować. … interesujące oferty w samym INTERPRESSIE, jak i z innych ważnych instytucji- w tym MSZ. Nadal zatem będzie posiadał wartościowe możliwości wywiadowcze. Należy oczekiwać, że GUSTAW po okresie przejściowych trudności odzyska dawną pewność siebie oraz dynamizm, które pozwolą mu w przyszłości na wykonywanie na dobrym poziomie również zadań na naszą korzyść. W kontekście powyższych wniosków proponuję kontynuowanie współpracy z GUSTAWEM na dotychczasowych zasadach. /…/