Leon Bartman- pełne przygód życie sportowca

Leon Bartman nie jest jeszcze ekspertem stale goszczącym w TVN, ale wierzę, że ta publikacja to zmieni. Czas najwyższy, aby nowi właściciele TVN uatrakcyjnili ofertę i przeznaczyli więcej (niż nic) czasu antenowego dla kibiców sportowych. Skoro Aleksander Makowski jest ekspertem od terroryzmu, to tym bardziej jego podwładny powinien zajmować się sportem na skalę ogólnokrajową. Jak na razie Bartman zajmuje się sportem na ważnym, ale nie najważniejszym polu tj. z sukcesem pełni funkcję dyrektora Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Spale. Wg portalu siatka.org szkolna drużyna awansowała właśnie do finału rozgrywek ligowych.

Na podstawie dokumentacji SB i sukcesów syna można stwierdzić, że Leon Bartman zdradzał, ale zawsze wracał do siatkówki. Proszę nie dać się zmylić nazwisku Pacholski, to również Leon Bartman, choć pod nazwiskiem „legalizacyjnym.

– k. 166 Charakterystyka psychologiczna tow. Leona Pacholskiego opracowana na podstawie testów przeprowadzonych w Wydziale XVI Dep. I MSW w dniach 30- 31.03.1979 r., Warszawa 17.04.1979 r., Tajne, Egz. Nr 1

I Wybrane elementy biografii kandydata

1 Wiek 29 lat. W 1967 r. ukończył liceum ogólnokształcące i rozpoczął studia na Wydziale Biologii i Nauk o ziemi UMK w Toruniu /specjalizacja: geografia fizyczna/. Po siódmym semestrze studiów miał urlop dziekański, w 1973 r. obronił z oceną dobrą pracę magisterską nt. „Morfologia doliny rzeki Panny”. Przez 9 lat /od 1969 r./ był „zawodowym” sportowcem- siatkarzem w drużynach pierwszoligowych. Od 1971 r., a więc jeszcze w okresie studiów, był zatrudniony na „fikcyjnym etacie” w kilku zakładach pracy, w zależności od tego, w jakim klubie grał /1971- 1974 r. „Elana” Toruń- praca w Fabryce Włókien Sztucznych, 1974- 1977 KS „Włocławia”- praca we Włocławskiej Fabryce Produkcji Drutu, równolegle 1976- 1977 r. w PKS jako konduktor/. Stanowiska te były fikcyjne, ponieważ w zasadzie odbierał tylko pensję, trenując i grając w siatkówkę. W sierpniu 1977 r. w związku z przeniesieniem do KS „Gwardia” został zatrudniony w Wyższej Szkole Oficerskiej MO w Szczytnie. Tam jednak zrezygnował z zawodowego uprawiania sportu i rozpoczął „normalną” pracę jako asystent w Zakładzie Nauk Politycznych. Ostatnio doszedł do wniosku, że praca nauczyciela akademickiego nie odpowiada mu ze względu na jej stabilny charakter i brak zacięcia naukowego. Ze sportem ma teraz do czynienia trenując drużynę siatkówki spośród słuchaczy szkoły. W związku z wyjazdem na zawody sportowe lub turystyczne był we wszystkich KSach w Europie, poza Albanią oraz w Jugosławii, Turcji, Austrii i we Włoszech /lata 1971- 1978/.

2 Swoje studia ocenia jako dające bardzo wszechstronne przygotowanie, podkreśla, że rozpoczęcie pracy w Zakładzie Nauk Politycznych nie sprawiło mu trudności, właśnie ze względu na wszechstronność ukończonych studiów. Bezpośrednio po ukończeniu szkoły średniej myślał o nauce w szkole morskiej, jednakże zrezygnował z tego zamiaru mając nieco słabsze oceny z przedmiotów ścisłych. Jego zainteresowania to, poza sportem, turystyka, motoryzacja, kino i kolekcjonowanie nagrań muzyki rozrywkowej. Poza siatkówką, grał również w piłkę nożną, hokej na lodzie, uprawiał kolarstwo i lekką atletykę. Od 1970 r. ma prawo jazdy kat. A + B, miał samochód VW 1200 /1972- 1977/, Syrena /1978/, obecnie czeka na przydział Fiata 125p /w maju br./. Ukończył w starym systemie Studium Wojskowe przy UMK w stopniu st. szeregowca /artyleria/. Pragnie ukończyć szkołę oficerską w resorcie spraw wewnętrznych.

3 Na pracę w Szkole Milicyjnej w Szczytnie zdecydował się, bo nie chciał już dłużej uprawiać sportu na zasadach zawodowych, pragnął pracy „w normalnym wymiarze”. Podkreśla, że mimo „niewielkiej straty finansowej” jest zadowolony, że wreszcie „naprawdę” pracuje. Uważa, że praca w SB będzie odpowiadała jego temperamentowi, pociąga go ruch i ciekawa problematyka. Jako predyspozycje do tej pracy podkreśla wszechstronne wykształcenie, doświadczenie życiowe, zespół właściwych cech psychofizycznych. O istnieniu „szkoły wywiadu” dowiedział się w Szczytnie, słyszał o niej „dużo ciekawego”, uważa, że byłby dobrym pracownikiem wywiadu.

Uwagi: Motywacja do pracy w wywiadzie ma charakter poszukiwania „ruchu” i „przygody”, kandydat jest znudzony aktualnym zajęciem, stwierdza m.in. że „każą mu robić doktorat, a on nie ma do tego ani głowy, ani ochoty”.

II Własna ocena osobowości /samoocena/ kandydata

Kandydat stwierdza, że długoletnie uprawianie sportu wyczynowego pozwoliło mu zyskać bogate doświadczenie „życiowe”, zobaczyć prawdziwą stronę „życia”. Zawsze wszystko mu się udawało, do życia nastawiony jest optymistycznie. Za sukcesy życiowe uważa ukończenie studiów, sukcesy sportowe, „poznanie świata” i brak kłopotów materialnych. Do swych podstawowych zalet zalicza optymizm, wytrwałość i wytrwałość fizyczną, poczucie humoru. Do wad- czasem nadmierną szczerość i oszczędność /?!. Uważa się za człowieka ambitnego, odważnego, odpornego psychicznego i ofiarnego. Łatwo nawiązuje nowe znajomości, nie przejmuje się niepowodzeniami, nie lubi okazywać współczucia innym, ani gdy jemu je okazują, dobrze czuje się w ryzykownych sytuacjach i przedsięwzięciach, choć czasem nie docenia trudności, które potem okazują się większe niż przypuszczał. Pociąga go życie awanturnicze, pełne przygód, sława i uznanie otoczenia mają dla niego istotne znaczenie. Pociąga go perspektywa pracy wywiadowczej za granicą, pragnie osiągnąć w niej jak najlepsze wyniki.

Uwagi: Samoocena wysoka, kandydat jest świadomy swojej wartości, wysoko ocenia swoje umiejętności i predyspozycje, być może nawet je przecenia. Brak mu np. wytrwałości, którą sobie przypisuje, jest raczej niecierpliwy, stale żądny nowych wrażeń i sytuacji. Zwraca uwagę „awanturnicza”, przygodowa motywacja życiowa, jak również potwierdzająca się skłonność do niedoceniania ryzyka, lekceważenia go. Dotychczasowe doświadczenia życiowe uczyniły go realistą, a powodzenie życiowe wyrobiło dużą pewność siebie. Te pozytywne cechy mogą w niektórych sytuacjach prowadzić do lekkiego cynizmu i zarozumiałości.

III Poglądy kandydata na stosunki małżeńsko-rodzinne

1 Żonaty od lipca 1978 r., pod koniec listopada żona spodziewa się dziecka. Żona, wiek 21 lat, kończy w czerwcu br. Pomaturalne Studium Fizjoterapii. Interesuje się modą, trochę sportem i turystyką, zna słabo język niemiecki, uczy się jęz. angielskiego.

2 Kandydat ocenia małżeństwo jako zgodne i dobrane pod wieloma względami, żona pochodzi z rodziny wierzącej, sama jest niewierząca, kandydat sądzi, że jest może nieco rozrzutna. Prawie od początku małżeństwa mieszkają oddzielnie /żona wynajmuje pokój w Bydgoszczy/, widują się przeciętnie raz na tydzień. W jesieni kandydat spodziewa się otrzymać mieszkanie służbowe. Żona aprobuje decyzję kandydata o pracy w wywiadzie, ze względu na oczekiwane urodzenie dziecka niezbyt chętnie zapatruje się na dłuższą rozłąkę związaną z odbyciem przeszkolenia przez męża.

2 Ojciec kandydata, rzemieślnik, członek PZPR, należał do ORMO, zmarł w 1978 r. w wieku 54 lat. Matka jest ekspedientką, bezpartyjna, mieszka samotnie. Dwóch braci kandydata ma średnie wykształcenie techniczne, obaj pracują w kopalni, mają swoje rodziny. Kandydat nie przywiązuje zbyt wielkiej wagi do więzi rodzinnej. Kontakty z rodziną sporadyczne, okolicznościowe.

IV Poziom intelektualny, polityczny i zaangażowanie ideowe kandydata

1 Kandydat reprezentuje dobry poziom intelektualny, jest błyskotliwy, wypowiada się płynnie, ma szybki refleks słowny. Czyta chętnie literaturę społeczno-polityczną, reportaże o tematyce polityczno-gospodarczej. Z czasopism systematycznie czyta, poza dziennikami, Politykę, Forum, Życie Gospodarcze, sprawy Międzynarodowe, Ideologię i Politykę oraz Perspektywy. Dobrze orientuje się w polskiej problematyce kulturalnej i popularno-naukowej.

2 Wiedza społeczno-polityczna dotycząca PRL, KK i KSów b. dobra. Ogólna wiedza politologiczna, filozoficzna i ekonomiczna b. dobra. Orientacja w aktualnej problematyce politycznej, polskiej i międzynarodowej dobra. Umie obiektywnie i krytycznie spojrzeć na problemy polityczno-społeczne, wyraża poglądy i opinie samodzielne, przemyślane.

3 Kandydat reprezentuje światopogląd materialistyczny, świecki, dobrze orientuje się w problematyce światopoglądowej. Bezpartyjny, złożył deklarację kandydacką do PZPR, należał do ZMS i ZSP.

V Znajomość języków obcych i predyspozycje do ich nauki

1 Oceny z jęz. polskiego w szkole średniej dobre.

2 Oceny z jęz. niemieckiego w szkole średniej i na studiach /lektorat/ dobre. Aktualna znajomość bierna, słaba.

3 W szkole średniej uczył się łaciny- oceny dobre. W 1969 r. przez dwa semestry uczy się na studiach jęz. włoskiego. Obecnie uczy się go samodzielnie /podręczniki, magnetofon/. Korespondował ze sportowcami poznanymi we Włoszech.

4 Pamięć wzrokowa mechaniczna bardzo dobra, logiczna plus dobra.

5 Pamięć słuchowa b. dobra.

6 Percepcja dobra.

Posiada dobre predyspozycje do nauki języków.

VI Ocena wyników testów, obserwacji i rozmowy psychologicznej

1 Procesy percepcyjne na poziomie dobrym /wyniki o 3 p-kty niższe od przyjętej normy/. Przeciętnie trwała koncentracja uwagi. W pracy umysłowej błyskotliwy i szybki, ale mało wytrwały, koncentruje się szybko, ale łatwo dekoncentruje. Konieczność dłuższego wysiłku umysłowego nuży go i niecierpliwi.

2 Osobowość:

            a/ temperament: ruchliwy, niespokojny, aktywny, rzutki, „przebojowy”, niecierpliwy

            b/ charakter: niezależny, dominujący, stanowczy, krytyczny, twardy, radykalny, odważny, odporny na zagrożenie i stress, praktyczny, trzeźwy w sądach, wnikliwy, ambitny, samodzielny w myśleniu

            c/ emocjonalność: przeciętnie dojrzały emocjonalnie, ekspansywny, przeciętna samokontrola i opanowanie, niezbyt wrażliwy i uczuciowy

3 Potrafi narzucić swoją wolę, jest autorytatywny, umie kierować ludźmi, szybko i stanowczo podejmuje decyzje. Wysokie predyspozycje intelektualne i osobowościowe.

VII  Końcowa ocena przydatności zawodowej kandydata

Pod względem predyspozycji osobowościowych, intelektualnych i wiedzy kandydatura dobra. Jedyne zastrzeżenia powstają co do sfery motywacyjnej- zbyt jednostajna praca, brak uznania i poklasku- może go szybko zniechęcić, ponieważ jest nastawiony na szybkie odnoszenie efektownych sukcesów w karierze życiowej i zawodowej /patrz p-kt II- samoocena i uwagi/.

INPS. WYDZ. XVI DEP. I MSW                   Z-CA NACZELNIKA WYDZ. XVI DEP. I MSW

            Ppor. O. GLIŃSKI                                        PŁK W. M I C K I E W I C Z

– k. 183 /…/ Wybitne zdolności do nauki języków obcych /pamięć słuchowa, wzrokowa b. dobre/. Łatwość przyswajania nowego materiału. Powinien zaliczyć pięć semestrów języka niemieckiego /zaczynał od podstaw/. Poziom egzaminu resortowego powinien osiągnąć po roku nauki.

k. 190 zatwierdzony Wniosek do Dyr. Dep. I MSW płka Fabiana Dmowskiego, Warszawa 8.07.1982 r., Tajne, Egz. poj.

            Na podstawie raportu Naczelnika Wydz. XII Dep. I MSW proszę o wyrażenie zgody na wyjazd inspektora Wydz. XII ppor. Leona BARTMANA, s. /…/ ur. /…/ r. na pięciomiesięczny kurs języka niemieckiego do NRD.

            Wyjazd nastąpi na podstawie paszportu służbowego na nazwisko legalizacyjne Leon PACHOLSKI, dnia 12 września br.

                                                                       NACZELNIK WYDZ. XVI DEP. I MSW

                                                                                  PŁK K. WALCZAK

– k. 212 Sprawozdanie z zakończenia postępowania dyscyplinarnego, Warszawa 22.10.1982 r., Tajne, Egz. poj.

Ja, płk Remigiusz Rybicki, Naczelnik Wydziału XII Dep. I MSW, przeprowadziłem- zgodnie z decyzją Dyrektora Departamentu I MSW z dnia 30 września 1982 r.- postępowanie dyscyplinarne przeciwko ppor. Leonowi BARTMANOWI s. /…/, Inspektorowi Wydziału XII Departamentu I MSW, obwinionemu o to, że w dniu 4.09.1982 r. w godzinach nocnych prowadził samochód osobowy w stanie nietrzeźwym, a zatrzymany przez patrol MO, usiłował zbiec w celu zatarcia dowodów przewinienia.

            Na podstawie zebranych w toku postępowania dyscyplinarnego dowodów stwierdzam, co następuje:

            Wymieniony w dniu 3.09.82 zorganizował u siebie w domu przyjęcie towarzyskie, w którym uczestniczył m.in. jego znajomy z Warszawy, Zdzisław Donus, który przyjechał samochodem „Peugeot 504” ze szwedzką rejestracją, będącym własnością jego syna, obywatela polskiego, na stałe zamieszkałego w Szwecji. Po zakończeniu przyjęcia w dniu 4.09.82 r., między godziną 0,30-0,45 ppor. Bartman postanowił odwieźć ob. Donusa- w drodze powrotnej- na ul. Egipskiej, usiłował zatrzymać go patrol MO. Ppor. Bartman, jadący z dużą szybkością /około 80- 90 km/godz./ nie zatrzymał się, uczynił to dopiero wówczas, kiedy spostrzegł, że jest ścigany przez radiowóz MO. Funkcjonariuszom MO okazał legitymację służbową i próbował wyjaśnić, dlaczego prowadzi wspomniany samochód /patrz protokół przesłuchania obwinionego/. Funkcjonariusze MO powzięli podejrzenie, że ppor. Bartman znajduje się pod wpływem alkoholu, w związku z czym został on wzięty do radiowozu i przewieziony do Polikliniki MSW przy ul. Komarowa, celem pobrania krwi do badania. Przed Polikliniką, wysiadając z radiowozu, podjął nieudaną próbę ucieczki w celu zatarcia dowodu przewinienia. Wyniki badania krwi stwierdziły zawartość alkoholu w ilości 1,1‰.

W n i o s k i :

1 Ppor. L. Bartman swoim zachowaniem naruszył zasady obowiązujące funkcjonariusza MO poza służbą /§ 11 ust. 2 pkt 8 oraz ust. 3 pkt 2 Regulaminu Dyscyplinarnego Funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej/ oraz dyrektywy MSW w sprawie postępowania funkcjonariuszy MO w okresie obowiązywania stanu wojennego.

2 Ppor. Bartman usiłował zatrzeć dowody swego przewinienia, podejmując nieudaną próbę ucieczki funkcjonariuszom MO, co stanowi okoliczność obciążającą.

3 Ppor. Bartman należy do wyróżniających się w pracy operacyjnej pracowników Wydziału XII i do chwili przewinienia- nienagannym zachowaniem się w służbie.

4 Za omawiane przewinienia został on już po części ukarany- cofnięciem zgody na wyjazd do NRD na praktykę językową.

5 W związku z powyższym, biorąc pod uwagę zarówno represyjny charakter kary, jak i jej aspekt wychowawczy, w sensie mobilizującym oraz zasady prewencji ogólnej wnioskuję:

a/ wymierzenie ppor. Leonowi Bartmanowi kary dyscyplinarnej- ostrzeżenie o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku służbowym /§ 13 ust. 1 pkt 3 Regulaminu/;

b/ podanie rozkazu Dyrektora Departamentu I MSW do wiadomości wszystkich oficerów naszej Jednostki;

c/ omówienie zaistniałego wypadku na specjalnych odprawach oficerów wszystkich komórek Dep. I MSW, zorganizowanych przez pion polityczno-wychowawczy Departamentu I MSW.

                                                                                  płk Remigiusz Rybicki

– k. 251 Opinia służbowa dot. por. Leona Bartmana, Warszawa 11.07.1987 r., Tajne, Egz. poj.

            Por. L. Bartman jest funkcjonariuszem resortu Spraw Wewnętrznych od 1977 roku. W latach 1977- 80 pełnił służbę w WSO w Szczytnie w charakterze wykładowcy nauk politycznych. Podyplomowe Studium OKKW ukończył w 1980 r. z wynikiem b. dobrym. Pracę w Centrali rozpoczął w Wydziale XII Dep. I, gdzie z powodzeniem zrealizował szereg przedsięwzięć specjalnych, osiągając zakładane cele operacyjne. W Wydziale XI Dep. I pracuje od lutego 1985 r. Prowadzi rozpracowanie antypolskiej działalności wrogich ugrupowań emigracyjnych za granicą, w szczególności na terenie RFN i Berlina Zach. i ich powiązań z nielegalnymi strukturami w Kraju. W pracy dokonał werbunku 3 jednostek agenturalnych, w tym 1 agenta na terenie KK.

            Realizując złożone przedsięwzięcia operacyjne /werbunek i uplasowanie agenta w obiekcie/ uzyskał bezpośredni dostęp do wrogiego ośrodka na Zachodzie. Z pozycji Centrali z b. dobrymi wynikami operacyjnymi i informacyjnymi obsługuje- także za granicą- 4 źródła agenturalne, 1- K.O. oraz prowadzi 2 sprawy obiektowe.

            Por. L. Bartman jest funkcjonariuszem inteligentnym, zdyscyplinowanym, odważnym i samodzielnym, o dużej wiedzy operacyjnej i ogólnej. Cechuje go skromność i pryncypialność. Posiada właściwe przygotowanie zawodowe i językowe do pełnienia służby w resorcie SW oraz predyspozycje do pracy w rezydenturze zagranicznej.

            Członkiem PZPR jest od czerwca 1979 r. W latach 1983- 86 przez kolejne dwie kadencje pełnił funkcję przewodniczącego Rady Funkcjonariuszy w Dep. I MSW.

            Za dotychczasowe osiągnięcia w pracy zawodowej był wielokrotnie wyróżniany premiami pieniężnymi Dyrektora I i Ministra SW. W 1985 roku odznaczony został Srebrnym Krzyżem Zasługi. Jest także posiadaczem honorowego dyplomu KD PZPR w MSW za zasługi w działalności społecznej.

                                                           Makowski

Zapoznałem się

87.07.11 Bartman

                                               Z opinią zgadzam się

                                                           [Z-ca DYREKTORA

                                                           DEPARTAMENTU I MSW

                                                           płk mgr Bronisław Zych]

                                                                       87 07 15

– k. 261 zatwierdzony Raport do Dyr. Dep. I MSW Tow. gen. bryg. Zdzisława Sarewicza, Warszawa 30.03.1988 r., Tajne, Egz. poj.

            Uprzejmie proszę o wyrażenie zgody na wydanie paszportów dyplomatycznych dla oficerów Wydziału XI Dep. I MSW kpt. Leona Bartmana i por. Piotra Wrońskiego, którzy w terminie 6.04.88- 10.04.88 realizować będą zadania wywiadowcze na terenie Berlina Zachodniego.

            Wymienieni posługiwać się będą paszportami dyplomatycznymi na nazwiska Leon Pachulski i Piotr Filanowski                 

                                                           NACZELNIK WYDZIAŁU XI DEPARTAMENTU I MSW

                                                                       Ppłk Aleksander MAKOWSKI

[dopisek ołówkiem- Julian –

                                   Stanisł +]

– k. 266 zatwierdzony Raport do Dyr. Dep. I MSW Tow. gen. bryg. Zdzisława Sarewicza, Warszawa 13.05.1988 r., Tajne, Egz. poj.

            Uprzejmie proszę o wyrażenie zgody na wydanie paszportów dla oficerów Wydziału XI Dep. I MSW:

kpt. Leona Bartmana i ppor. Sławomira Górki, którzy w terminie 18- 20 maja 1988 r. realizować będą zadania wywiadowcze na terenie Berlina Zach. i NRD.

            Wymienieni posługiwać się będą paszportami:

Leon Bartman- dyplomatycznym, Sławomir Górka- paszportem służbowym MSW, wystawionym na nazwisko Sławomir Futyma.

                                                           NACZELNIK WYDZIAŁU XI DEPARTAMENTU I MSW

                                                                       Ppłk ALEKSANDER MAKOWSKI

[dopisek ołówkiem- Julian – insp.

                                   Franc + insp.]

– k. 270 Indywidualna karta przeglądu kadrowego /…/

Wymieniony odznacza się dużą pomysłowością i oryginalnością rozwiązań operacyjnych. Zrealizował samodzielnie szereg interesujących aktywnych przedsięwzięć. Jest uparty w realizacji nakreślonego do osiągnięcia celu operacyjnego. Cechuje go odpowiedzialność za powierzone mu do wykonania zadania. /…/

1982 Dobry i zdolny pracownik operacyjny o dużej pomysłowości i własnej inicjatywie, posiadający wymierne osiągnięcia w pracy. W pewnych sytuacjach niewłaściwie reaguje na krytykę. /…/

1983 Inteligentny pracownik operacyjny, wykazujący się inicjatywą i pomysłowością w realizowanych przedsięwzięciach. Zaangażowany w działalności Rady Funkcjonariuszy. Ambitny, a zarazem uczulony na krytykę pod swoim adresem. /…/

1984 Inteligentny, zdolny i energiczny pracownik, zdyscyplinowany. Poznał dobrze warsztat pracy operac. w Wydziale. Realizuje samodzielnie przedsięwzięcia, wykazując inicjatywę i dużą pomysłowość. Zaangażowany w pracy społecznej jako przewodniczący Rady Funkcjonariuszy. Udziela się również na odcinku sportowym. Ambitny, lecz uczulony na krytykę pod własnym adresem. Ostatnio pod tym względem nastąpiła wyraźna poprawa. /…/

1985 Aktywnie uczestniczył w przygotowaniu werbunku i procesie werbunkowym cennej jednostki agenturalnej. Prawidłowo prowadzi źródło uzyskując b. konkretne wyniki informacyjne i operacyjne. Współuczestniczył w budowie kanału łączności emigracyjnych struktur „S” z podziemiem w kraju. Bardzo aktywnie uczestniczy w realizacji złożonego przedsięwzięcia specjalnego. Jako przewodniczący Rady Funkcjonariuszy zaangażowany w pracy społecznej. Czynny na odcinku sportowym. Wykazuje pomysłowość i inicjatywę w działaniu. Postawa etyczno-moralna i polityczna bez zastrzeżeń. Ogólna ocena- dobra. /…/

1987 r. Dokonał werbunku wartościowej jednostki agenturalnej za granicą uzyskując cenne informacje. Aktywnie uczestniczy w prowadzeniu b. wartościowej jednostki agenturalnej wykazując wielkie zaangażowanie, pomysłowość i inicjatywę. Inteligentny, wyrobiony życiowo oficer, potrafiący pracować samodzielnie. W szybkim tempie dobrze opanował operacyjny warsztat pracy wywiadowczej. B. aktywny na odcinku sportowym. Postawa etyczno-moralna bez zastrzeżeń. Ocena ogólna- bardzo dobra. /…/

1989 Od 1988 r. w rezydenturze zagranicznej. Oficer zdyscyplinowany, dyspozycyjny i aktywny w działaniach operacyjnych. Przejawia inicjatywę, pomysłowość i samodzielność. Osiąga dobre wyniki, prawidłowo i skutecznie prowadzi źródła agenturalne. Dobrze wywiązuje się z obowiązków oficjalnych. Postawa polityczno-moralna bez zastrzeżeń. /…/

 

Reklamy

Kazimierz Świtoń i niedorzeczności śledztwa IPN

Z chęcią zakłócę majowy odpoczynek decydentów IPN, kompletnie na niego nie zasłużyli.

Pod względem czynionych wysiłków, aby maksymalnie obrzydzić życie figurantowi, uważam za wzorcową teczkę „stworzoną dla” Kazimierza Świtonia. Wymyślano różne sposoby, nie wszystkie wprowadzono w życie, najlepiej poświadczoną i zrealizowaną jest sprawa zlikwidowania jego możliwości zarobkowania: Świtoń prowadził punkt napraw Rtv.

– k. 189 Informacja dot. skarg przeciwko K. Świtoniowi, Katowice 29.12.1977 r., Tajne Egz. Nr 1

            Do chwili obecnej zainspirowano wysłanie do Urzędu Miejskiego, Cechu Rzemiosł Różnych w Katowicach oraz Redakcji „Wieczoru” następujących skarg:

– tw. ps. „Buła”                      – na kont.         ppor. Mizgały /Wydz. III/- 1 skargi

– tw. ps. „Skorpion”               –           „          sierż. Kwiecińskiego /Wydz. III/ 1 skargi

– tw. ps. „Dubler”                  –           „          kpt. Goraja /Wydz. II/ – 1 skargi

– k.o. „HS”                             –           „          kpt. Suchojada /Wydz. III/ – 1 skargi

– k.o. „ZS”                             –           „          kpt. Suchojada /Wydz. IIIa/ – 1 skargi

– k.o. „Cz.B”                          –           „          kpt. Wierzbickiego /Wydz. IIIa/ – 1 skarga

– tw. ps. „Czesław”                –           „          kpt. Głód /Wydz. PG/ – 1 skarga

– tw. ps. „Wiesia”                   –           „          kpt. Remusa /Wydz. PG/ – 1 skarga

– tw. ps. „Andrzej”                 –           „          kpt. Dudały /Wydz. PG/ – 1 skarga

– k.o. „AS”                             –           „          kpt. Freja /Wydz. PG/ – 1 skarga

            Ponadto po opublikowaniu w „Wieczorze” artykułu dot. K. Świtonia, zainspirowano wysłanie listów do Redakcji „Wieczoru” i Cech Rzemiosł Różnych w Katowicach, które potwierdzały prawdziwość opisanych faktów, a także przytaczały inne przykłady negatywnej postawy K. Świtonia

– b. tw. ps.. „Andrzej”            – na kontakcie ppor. Mizgały /Wydz. III/

– k.o. „Jan”                            –           „          kpt. Chmielewskiego /Wydz. III/

– k.o. „D.Ps”                          –           „          kpt. Musiała /Wydz. III/

– tw. „Ławryn”                      –           „          por. Marszałka – 2 skargi

            Jednocześnie są w przygotowaniu dalsze skargi przez tow. S. Olejnika /2/ oraz tow. E. Jakubasa /4/.

                                                                                  KIEROWNIK SEKCJI IV WYDZ. III

                                                                                  Kpt. mgr A. CHMIELEWSKI

– k. 192 pismo do Naczelnika Wydz. II KWMO w Katowicach, Katowice 1.02.1978 r., Tajne Egz. Nr 1

            Informuję, że w dniu 31.01.1978 roku na spotkaniu z TW. ps. „MARZENA” dokonano realizacji zadania do sprawy kryptonim „Emisariusz”.

Zgodnie z ustaleniami dokonanymi z kpt. Jakubasem TW „Marzena” napisała zażalenie na działalność usługową figuranta w/w sprawy. Zażalenie to zostało przesłane do Wydziału Handlu i Usług Urzędu Miejskiego w Katowicach w dniu 31.01.1978 roku osobiście przez inspektora obsługującego osobowe źródło informacji.

Wykonano w 2 egz.

Egz. Nr 1 adresat

Egz. Nr 2 a/a                                                                         NACZELNIK WYDZIAŁU „B”

Oprac. MW/DP

  1. masz. Nr 176/78 MJR MGR CZ.  R A G A N

                                                                                  /Odpis zażalenia w załączeniu/

– k. 196 Raport do Naczelnika Wydz. II KWMO w Katowicach, Katowice 10.02.1978 r., Tajne specjalnego znaczenia, Egz. poj.

            Melduję, że w dniu 9.02.1978 roku przekazałem do wykonania zadanie KO „JG”- do sprawy krypt. „EMISARIUSZ”.

W celu wykonania w/w zadania wręczyłem mu kwotę 500 zł /pięćset zł/, za które nie pobierałem pokwitowania. Powyższą kwotę wręczyłem w obecności Kier. Sekcji IV Wydziału II tut. Wydziału kpt. E. Jakubasa.

                                                                                              St. Insp. S. IV W. II

                                                                                              Kpt. K. BIERNACKI

[dopisek- Zaksięgowano w Raporcie

Kasowym Nr 1/78, strona 4,

Pozycja 134, dnia 13.2.1978 r.]

– k. 197 Zażalenie (kopia) Tw „Agawa” do Kierownika Wydz. Handlu i Usług Urzędu Miejskiego w Katowicach, Katowice 16.02.1978 r.

            Z uwagi na stosunkowo bliską odległość od miejsca mego zamieszkania do prywatnego warsztatu naprawczego telewizorów należącego do K. Świtonia- Katowice ul. Mikołowska 30 tel. 514-919, chciałam skorzystać z jego usług w przedmiocie naprawy zepsutego od trzech dni mojego telewizora.

            Niestety obyw. Świtoń potraktował mnie opryskliwie i odmówił bez żadnego rzeczowego usprawiedliwienia przyjęcia zlecenia na wykonanie wspomnianej usługi.

            W związku z tym uprzejmie zapytuję, czy pod tym szyldem rzeczywiście świadczone są usługi w zakresie naprawy telewizorów czy też stanowi on przykrywkę do jakiejś innej działalności.

                                                                       Z poważaniem

                                                                                  /-/

– k. 200 odpis

Urząd Miejski                                                                        Katowice, dnia 29.XII.1977 r.

w Katowicach

Nr KU.I.-7660A-56-77

Za dowodem doręczenia                                                       Ob.

                                                                                              Kazimierz Ś W I T O Ń

  1. Mikołowska 30/7

                                                                                              K a t o w i c e

D e c y z j a

Na podstawie art. 97 KPA /Dz. U. Nr 30/60, poz. 168/ art. 20 oraz art. 17 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 roku o wykonywaniu i organizacji rzemiosła /Dz. U. Nr 23, poz. 164/ wraz z późniejszymi zmianami /Dz. U. Nr 40 z 1976 roku poz. 234/ postanawia się:

– cofnąć Obywatelowi potwierdzenie zgłoszenia wykonywania rzemiosła nr 433/73 z dnia 19.01.1973 roku uprawniające do wykonywania rzemiosła w zakresie teleradiomechaniki w Katowicach przy ul. Mikołowskiej 50/7,

– wyznaczyć 3-miesięczny okres likwidacji zakładu licząc od daty uprawomocnienia się decyzji.

U z a s a d n i e n i e

Działalność Obywatela była przedmiotem licznych skarg wpływających zarówno do tut. Urzędu, jak i Cechu Rzemiosł Różnych w Katowicach. Skargi klientów dot. głównie: odmowy przyjęcia usług, nieskuteczności napraw, niewystawiania rachunków.

Ilość skarg dowodzi nierzetelności w prowadzeniu zakładu, a tym samym rzutuje na opinię całego rzemiosła.

Stosowane wobec Obywatela środki ostrzegawcze w formie indywidualnej rozmowy przeprowadzonej w miesiącu czerwcu br. nie dały pożądanego rezultatu.

Świadczy to o dopuszczaniu się przez Obywatela czynów o charakterze ciągłym.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, jak również wystąpienia Cechu Rzemiosł Różnych  w Katowicach oraz Izby Rzemieślniczej w Katowicach o cofnięciu Obywatelowi posiadanych uprawnień do prowadzenia rzemiosła należało orzec jak w osnowie.

Od niniejszej decyzji służy prawo wniesienia odwołania do Wojewody Katowickiego za pośrednictwem Prezydenta Miasta Katowic w terminie 14 dni, licząc od daty jej doręczenia.

                                                                                  z up. PREZYDENTA MIASTA

                                                                                  /-/ mgr Jerzy Berliński

                                                                                  Kierownik Wydziału

Do wiadomości:

1 Urząd Wojewódzki Katowice

Wydział Handlu i Usług

2 Izba Rzemieślnicza

Plac Wolności 12 Katowice

3 Wydział Finansowy w miejscu

4 Cech Rzemiosł Różnych

Plac Wolności 12 Katowice

5 ZUS Chorzów

6 a/a

Za zgodność odpisu: /…/

MG/RM

– k. 209 Notatka służbowa, Katowice 7.11.1977 r., Tajne, Egz. poj.

            W ramach realizacji sprawy krypt. „Emisariusz” w dniu dzisiejszym przeprowadziłem rozmowę operacyjną w obecności tow. Czopa z Wydz. III z Prezesem Cechu Rzemiosł Różnych ob. Gozderskim.

            Rozmowa powyższa miała na celu rozeznanie możliwości odebrania koncesji na prowadzenie usług radio-telewizyjnych ob. Świtoniowi Kazimierzowi.

            W wyniku rozmowy ustalono, że na figuranta sprawy powinny wpływać trzy od klientów mówiące o wadliwych naprawach, opryskliwym zachowaniu się w stosunku do klientów i ewentualnie branie zbyt wysokich opłat za usługę.

            Powyższe materiały powinny wpłynąć na adres

– Kierownik Wydziału Handlu i Usług przy Urzędzie Miejskim w Katowicach (kierownik ob. Berliński), a kopia do Cechu Rzemiosł Różnych Katowice Plac Wolności 12.

            Po wpłynięciu tych skarg od klientów Prezes Cechu natychmiast sprawę odda do Sądu Cechu, który po uzgodnieniu z Zarządem pozbawi Świtonia koncesji na prowadzenie usług dożywotnio. W trakcie prowadzonej rozmowy Prezes Gozderski poinformował mnie, że działalność ob. Świtonia jest mu znana i w związku z tym poczynił pewne kroki, które w pewien sposób ograniczają rozwój zawodowy Świtonia. Chodzi tu o sprawę uzyskania dyplomu mistrzowskiego przez Świtonia. Nadmienił, że ob. Świtoń nie ma żadnych możliwości uzyskania tego dyplomu, gdyż nie zda egzaminu mistrzowskiego bezpośrednio, bo sprawą zajmuje się ob. Gozderski.

            Uzyskano również informację, że Świtoń jako czeladnik nie ma prawa zatrudnienia żadnego pracownika. Chodziło tu o wyjaśnienie, czy syn Benedykt ma prawo w imieniu ojca prowadzić działalność usługową.

            Na zakończenie rozmowy Prezes Gozderski zobowiązał się do zachowania w ścisłej tajemnicy faktu przeprowadzenia z nim rozmowy, a ponadto zobowiązał się [na] udzielanie naszej służbie pomocy w realizacji naszych przedsięwzięć.

                                                           Insp. Wydz. IIIA Sekcja IIA

                                                                       … PAŁASIŃSKI

Po lekturze tych dokumentów uznałem, że podjęte czynności rażąco naruszały prawa Świtonia do życia. Postanowiłem sprawdzić, jak sprawę tę oceniono w pionie śledczym IPN:

– pismo BDGII-053-13(8)/16 z 2.03.2016 r.

Odpowiadając na wniosek z 21 lutego 2016 r. o udzielenie informacji publicznej z akt śledztwa prowadzonego przez Oddziałową Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach, sygn. akt S 14/06/Zk, w oparciu o dane udostępnione przez naczelnika OKŚZpNP, p. prok. Ewę Koj, informuję, że:

W toku śledztwa sygn. akt S 14/06/Zk nie ujawniono dowodów wskazujących bezpośrednio na fakt wpływu Służby Bezpieczeństwa na pozbawienie Kazimierza Świtonia prawa do wykonywania rzemiosła, przez co zdarzenie to nie zostało ujęte w sentencji postanowienia z dnia 17 grudnia 2010 r. o umorzeniu śledztwa.

Wątek ten był jednak badany w śledztwie i w tym zakresie ujawniono następujące okoliczności: /…/

Wobec braku w zasobach archiwalnych OBUiAD teczek osobowych ww. TW, nie można było uzyskać danych o ich tożsamości i tym samym przesłuchać ich jako świadków w celu potwierdzenia faktu przesłania tych donosów oraz ich autorstwa.

Jak wykazała analiza akt sprawy o kryptonimie „Emisariusz”, jak i innych spraw dotyczących Kazimierza Świtonia oraz jego rodziny, zawierają one duże ilości dokumentów w postaci maszynopisów pozbawionych dat i odręcznych podpisów, w tym także zapisów stanowiących ich zatwierdzenie przez przełożonych, przez co zachodzi uzasadniona wątpliwość, co do faktycznej realizacji zawartych w nich planów operacyjnych wymierzonych w rodzinę Świtoniów.

Ponadto w toku śledztwa przesłuchano jako świadka, Juliana Piwowarczyka, ówczesnego naczelnika Wydziału Handlu i Usług Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach, który zaprzeczył, aby funkcjonariusze SB wpływali na jego decyzję w sprawie Kazimierza Świtonia. Świadek stwierdził, że oceniał sprawę tylko na podstawie dokumentów i już na tej podstawie można było wydać decyzję utrzymującą w mocy decyzję pierwszej instancji.

W informacji z 2.03.2016 r. pominąłem mozolne wyliczanie tych samych dokumentów, które znałem z samej teczki, a Państwo poznali z niniejszej publikacji. Proszę zwrócić uwagę na akapit poświęcony braku tożsamości „skarżących”, a teraz proszę zapoznać się z podanymi w tabeli nazwiskami:

k. 198

1 Bronisław Bednarski Katowice ul. /…/

2 Zenon Sygiet Katowice ul. /…/

3 Bogusław Fuks Katowice ul. /…/

4 Henryk Smolka Katowice ul. /…/

5 Adam Janeczko Katowice Pl. /…/

6 Andrzej Synowiec Katowice ul. /…/

7 Michał Gajewski Katowice Skrytka Pocztowa /…/

8 Maksymilian Reguła Katowice ul. /…/

9 Lech Zieliński Katowice ul. /…/

10 Zbigniew Mahl Katowice ul. /…/

11 Witalis Sawczenko [adresu brak]

12 Henryk Wójcik Katowice ul. /…/

Co to za osoby? Po co nam ich dane? Skąd je wziąłem? A wziąłem je z tej samej teczki, z której inne dokumenty dot. kombinacji operacyjnej, żadna sztuka. Tabelę w teczce skonstruowano w oparciu o następujące rubryki:

– SKARGA DO IZBY RZEMIEŚLNICZEJ           LUB CECHU RZEMIOSŁ RÓŻNYCH URZĘDU MIEJSKIEGO

– DATA SKARGI

– NAZWISKO OSOBY

– UWAGI

Czy nadal uważają Państwo, że nie można ustalić tożsamości osobowych źródeł informacji, które wzięły udział w obrzydliwej kombinacji operacyjnej zmierzającej do pozbawienia Świtoniów środków do życia!? A ja słyszałem, że rzadko który Prokurator z IPN czyta akta. Tak działa cały IPN, morze zaniechań i nieustanne poszukiwanie świętego spokoju. A poza ww., to dlaczego nie przesłuchano w tej sprawie SB-ków i milicjantów (!): Mizgały, Kwiecińskiego, Goraja, Suchojada, Wierzbickiego, Głoda, Dudały, Freja, Chmielewskiego, Musiała, Marszałka, S. Olejnika, E. Jakubasa, Cz. Ragana, K. Biernackiego i Pałasińskiego. Zabrakło teczek funkcjonariuszy? Cieszą się zasłużonym immunitetem? Za dużo roboty i nie można by umorzyć?!

W IPN nic się nie poprawi. Nie chcę włączyć się w kampanię antycenckiewiczowską, ani tym bardziej prokamińską, ale tam żaden historyk nie da sobie rady z tą bandą leni. To musi być człowiek pokroju i uprawnień Święczkowskiego lub Ziobry, wtedy zaczną tańczyć. Przypominam mój tekst sprzed lat „Prezes IPN- oskarżam”, bo w chwili obecnej znów chwalą się prowadzeniem śledztwa w sprawie Stanisława Pyjasa, a przez wiele lat pomijali w śledztwie kluczowe dla sprawy osoby.